ควันหลง “เด็กหอ” รอบสื่อมวลชน…เดาก่อนดู มันไม่หมูอย่างที่คิด

ควันหลง “เด็กหอ” รอบสื่อมวลชน…เดาก่อนดู มันไม่หมูอย่างที่คิด
เขียนโดย the son
อังคาร, 28 กุมภาพันธ์ 2006

…ณ เซ็นทรัลลาดพร้าว เวลาตะวันชิงพลบของวันพุธกลางสัปดาห์ ก่อนหนังฉายจริงหนึ่งวัน เรามีโอกาสได้ไปร่วมงานรอบสื่อมวลชนของภาพยนตร์สุดระทึกขวัญ สุดยอดแห่งภาพยนตร์ไทย เหนือจินตนาการ (เว่อร์ไปมากแระ…ติดนิสัยคนแถวนี้มาแหง ๆ…กลับเข้าสู่โลกแห่งความจริง) ก็จะเรื่องไหนซะอีกล่ะครับ ถ้าไม่ใช่ภาพยนตร์ไทยที่ติดป้าย GTH & Phenomena เรื่องแรกของปีนี้ครับ “เด็กหอ”

…เปิดตัวด้วยอาหารบุฟเฟ่ต์แต่ไม่มีจาน มีแต่ถาดหลุมอ่ะ (สมเป็นเด็กหอ) ตอนแรกไม่ค่อยมีคนตักเท่าไหร่…ก็อายเค้า หลัง ๆ เนื่องจากอร่อย จึงมีคนรอต่อคิวกันคับคั่งมาก หลังจากอิ่มหนำสำราญกันดีแล้ว เงยหน้าและปากมัน ๆ ขึ้นมาดู ก็เห็นฝูงชนมากมาย ที่ไหนมั่งไม่รู้เต็มไปหมด ทำเอาชั้น 6 SFX เซ็นทรัลลาดพร้าว แคบไปกว่าเดิมมาก (เดิมทีก็ไม่ได้กว้างอยู่แล้ว) เราจึงเตรียมถ่ายรูปมาฝากกันดีกว่า โชคดีที่คิดได้ก่อนคนอื่น จึงได้ไปอยู่ข้างหน้า…ซะ (รูปถึงเป็นมุมเงยล้วน ๆ…ฮ่า ๆ ๆ)

…งานเริ่มแล้วครับ เปิดตัวด้วยเพลง…เอ่อ…(ไม่รู้จักชื่อครับ ขออภัย) ร้องโดยโฟกัสและแจ็ค แฟนฉัน หลังจากนั้นก็ได้ทราบว่าโฟกัสและแจ็คมาเป็นพิธีกรในงานนั่นเอง !!! ปล่อยมุขกันไปมา ขำบ้างไม่ขำบ้าง อภัยกันได้ (ฮ่า ๆ ๆ)

…เริ่มต้นด้วยการเชิญ พี่ไก่และพี่ฮาร์ท ซึ่งรับบทเป็นแม่และพ่อของต้น (แน็ก – ชาลี ไตรรัตน์) มาคุยกัน แล้วก็ร้องเพลง “ย้ำ” ของ bodyslam (ขอให้จำชื่อเพลงถูกทีเถ้อะ)

…ต่อมาเป็นการแจกรางวัลของผู้ที่ชนะการประกวด ประชา “ผี” จารณ์ 4 รางวัล โดยพี่ย้งเป็นผู้มอบรางวัล…

…และแล้วก็มาถึงคิวของคุณครูปราณี (พี่แหม่ม-จินตหรา) บรรยากาศยังคงเต็มไปด้วยความสนุก จาก 2 พิธีกรแฟนฉันนั่นเอง พี่แหม่มมาร้องเพลงเต็ม ๆ ก็เป็นเพลง…อืมมม…ของ อัสนี-วสันต์ น่ะครับ ( ที่ร้องว่า “ไม่มีอะไรที่น่ากลัว เท่ากับตัวเราคิดมากไป”) ช่วงหลัง มีนักแสดงเด็ก 5 คน (ยกเว้นแน็ก) ออกมาร่วมร้องเพลงด้วยครับ

…ในที่สุดก็มาถึงพระเอกของงาน (ฮ่า ๆ ๆ) แน็กก็ออกมายืนให้กัสกับแจ็คสัมภาษณ์ แน็ก-กัสก็คุยกันอย่างน่ารักน่าชัง จนแจ็คต้องตัดพ้อว่า “ใช่ซี้ แน็กมัน ‘เด็กหอ’ ส่วนเรามันแค่ ‘เด็กเดน’…” ฮ่า ๆ ๆ ฮาครืน

…หลังจากนั้น แน็กก็โชว์เพลง “อยากจะบอกใครสักคน” คู่กับพี่หนุ่ย (ในจอ) ช่วงกลาง ๆ เพลง พี่ย้งในชุดนอนก็ออกมาร้องแทนพี่หนุ่ย ได้รับเสียงปรบมือกันอย่างมากมาย ช่วงใกล้จบพี่ ๆ ผู้กำกับกลุ่ม “แฟนฉัน” อีก 5 คนในชุดนอน ก็ออกมาร้องประสานเสียงกันอย่างสนุกสนาน

…พี่เอส (ผู้กำกับ “เพื่อนสนิท”) ทรงผมแปลกตาไป เพื่อนเลยถามว่าตัดผมทรงอะไร พี่เอสตอบว่า “ทรงยศ” (ฮา…คิดได้ไงนั่น) แบบว่าตัดผมให้เข้ากับพี่ย้งนั่นเอง

…หลังจากพูดคุยกันเสร็จสรรพ ทีมนักแสดงและผู้กำกับถ่ายรูปร่วมกับ ผู้บริหารระดับสูง GTH และฟีโนมีน่า ต่อมาก็สื่อส่วนใหญ่มารุมสัมภาษณ์ พี่ย้ง, แน็ก และพี่แหม่ม จากนั้นก็แยกย้ายกันเข้าไปชมภาพยนตร์ (มีฉายพร้อมกัน 6 โรงแน่ะครับ น่าจะรวมกับโรงที่คนไปดูปกติและก็ใส่ชุดนอนดูฟรีด้วยแหละคับ)

…เข้ามาถึงในโรงภาพยนตร์ก็ได้ชมตัวอย่างหนังไทยจุใจจริง ๆ (จนคนแถวนี้อิจฉา เพราะพี่เค้าไปดูเองแล้ว ดันไม่มีตัวอย่างหนังไทยฉายซักกะเรื่อง) ที่จำได้ก็มี “ไพรรีพินาศ” ของโมโนฟิล์ม (ตัวอย่างหนังใช้ได้เลยนะครับ), “น้ำพริกลงเรือ” ของพระนครฟิล์ม (ฉากเหมือนจะโป๊ กะฉากตลกแบบแหวะ ๆ เยอะครับ แต่ก็ถือว่าทำให้บางคนขำกันได้), “ไทยถีบ” ของอาร์เอสฟิล์ม (ดูตัวอย่างหนังแล้ว มันก็ยังงง ๆ อยู่ แต่ก็ตัดมาก็พอใช้ได้ครับ), “อินวิซิเบิลเวฟส์ คำพิพากษาของมหาสมุทร” ของไฟว์สตาร์ (ดูตัวอย่างหนังแล้วก็มีแนวเป็นของตัวเองจริง ๆ แต่ก็สื่อได้ขนลุกทีเดียว) และที่ขาดไม่ได้ จะเรื่องอะไรซะอีก ก็ “หมากเตะ…โลกตะลึง” หนังแบรนด์เดียวกับ “เด็กหอ” ที่จะฉายนั่นเอง ตัวอย่างหนังก็ทำให้คนขำกันทั้งโรงได้แบบสบาย ๆ ครับ จะรอดูนะครับ ว่าบอลไทยโค้ชบราซิล หรือบอลลาวโค้ชไทยที่จะได้ไปบอลโลกกันแน่ !!!

…ถึงเวลาหนังฉายแล้ว เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ จะเล่ามากก็กระไรอยู่ เอาเป็นว่าเป็นรับรองว่าทุกคนที่คิดว่าหนังจะเป็นยังไงก่อนไปดู ก็ต้องมีหน้าแตกหัวทิ่มกันเป็นทิวแถว อิอิ

…”เด็กหอ” เป็นหนัง coming of age ที่แสดงผ่านเรื่องราวและบรรยากาศที่ลึกลับน่ากลัว ถ้าใครได้อ่านบทสัมภาษณ์ของพี่ย้ง-ผู้กำกับหนังเรื่องนี้มาบ้าง ตามนิตยสารหรือเว็บไซท์ต่าง ๆ ก็จะเข้าใจว่าหนังเรื่องนี้ ไม่ใช่หนังผีหลอก ตั้งแต่แรกแล้ว

…ตัวอย่างหนังก็ไม่ได้ออกมาเป็นหนังผีหลอก เพียงแต่ว่ามีบรรยากาศที่น่ากลัว แต่ด้วยหนังไทยที่ผ่านมา ไม่เคยมีเรื่องไหนที่มีบรรยากาศน่ากลัวแล้วจะไม่เป็นหนังผีหลอก เรื่องนี้ก็น่าจะเป็นเรื่องแรกที่ทำได้ลึกซึ้งและกินใจดีจริง ๆ

…ในเนื้อเรื่องของหนังเล่าเรื่องราวของความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนผ่านบรรยากาศที่ดูลึกลับและน่ากลัว ในเรื่องยังมีอารมณ์เหงา ซึ้ง และมีมุขตลกสอดแทรกไปด้วย ซึ่งดูแล้วมันลื่นไหลไปได้ดีครับ

…จริง ๆ ถ้าจะพูดว่า ในหนังชาตรีได้เติบโตขึ้น ผมเองได้โตขึ้นในเรื่องการดูหนังเช่นกัน หนังเรื่องนี้มันเป็นอะไรที่มากกว่าหนังลึกลับ มีอะไรในดี ๆ ในหนังมากกว่าผี

…”ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน” น่าจะเป็นประเด็นหลัก ที่ “เด็กหอ” ต้องการจะนำเสนอ…หนังเรื่องนี้มีทั้งความเหงา และความสดใส มีความประทับใจและความน่ากลัว…ทำให้คุณ ขนลุกได้ เบิกบานใจได้ หัวเราะได้ เศร้าได้ ซึ้งได้

…สุดท้าย แน็กแสดงดีกว่าที่คาดมาก โดยเฉพาะฉากดราม่าของต้น และนักแสดงอื่น ๆ เช่น ครูปราณี, วิเชียร และนักแสดงเด็กทุกคน ต่างมีคาแร็คเตอร์ที่แตกต่าง สร้างทั้งสีสัน และทำให้บทของต้นได้โตขึ้นตามเวลาที่ผ่านไปจริง ๆ รวมทั้งพ่อ-แม่ของต้นด้วย…อ้อ พี่น้ำตาลน่ารักอ่ะ อิอิ

…คงบอกได้คำเดียวว่า ไม่เสียดายเงินค่าตั๋วแน่นอนครับ ผมดูฟรีแล้วยังอยากจะไปเสียตังค์ดูอีกหลาย ๆ รอบ ไหน ๆ ก็ได้ชมหนังดี ๆ แล้ว ก็ช่วยอุดหนุนเค้าซะหน่อย

…หนังจบแล้วครับ มาชมภาพช่วงหลังจากออกจากโรงภาพยนตร์กันบ้าง ยังมีคนมาขอถ่ายรูป+ลายเซ็นกันอย่างคับคั่ง ไม่ยอมกลับกันเลยทีเดียว…อิ่มอกอิ่มใจมาก ๆ ครับ